Komu klucze? Ps 130

Komu klucze? Ps 130

psalm130-2

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl Twe ucho *
na głos mojego błagania.

Jeśli zachowasz pamięć o grzechu, Panie, *
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia, *
aby ze czcią Ci służono.

Pokładam nadzieję w Panu,
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie, *
dusza moja oczekuje Pana.
Bardziej niż strażnicy poranka, *
niech Izrael wygląda Pana.

U Pana jest bowiem łaska, *
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela *
ze wszystkich jego grzechów.

Niechętnie trzymam klucze od kosztownego mienia. Cieszę się jeśli mogę je zostawić u kogoś bardziej odpowiedzialnego, czy choćby u stróża. Taki ochroniarz ma klucze do całego mienia, jakie mu powierzono, w czasie, kiedy nie ma osób, które nimi dysponują. Zostawiając u niego klucze, nie trzeba się już martwić o majątek. Bóg jest takim Stróżem, któremu można powierzyć przyszłość, na którą jeszcze nie mam bezpośredniego wpływu i przeszłość, której już nie mogę zmienić. Również do teraźniejszości warto Bogu dać zapasowy komplet kluczy.

Ojcze przyjmij moją przeszłość i przyszłość. Wejdź we współposiadanie mojej teraźniejszości. Zostań moim Wspólnikiem we wszystkich sprawach, których się podejmuję.