Pieśń Maryi. Łk 1

Pieśń Maryi. Łk 1

pieśń Maryi

Wielbi dusza moja Pana *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy, *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
święte jest imię Jego.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, co się Go boją.

Głodnych nasycił dobrami, *
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem, *
pomny na swoje miłosierdzie.

Z czego wynika radość Maryi? Że stała się bogata? Że Bóg obdarzył ją wielkimi dobrami materialnymi? Że jej naród odzyskał wolność polityczną? Radość wynika ze spojrzenia Boga na jej pokorę. Poczuła się zauważona przez Stwórcę. Mało tego. Przestało to być jej subiektywne odczucie. Również inni  dostrzegają szczególną łaskę jaką od Boga otrzymała. Radość może się rozwijać w Panu, tak jak roślina w słońcu. Jeśli nie ma źródła radości, to życie pogłębia się w mroku.

Ojcze, niech nigdy nie braknie mi Twojego światła. Chcę z radością, czerpaną z Ciebie, przeżywać swoje życie.