Jak zmieścić to potomstwo? Ps 102

Jak zmieścić to potomstwo? Ps 102

Psalm102

Poganie będą się bali imienia Pana, *
a Twej chwały wszyscy królowie ziemi,
bo Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swym majestacie,
przychyli się ku modlitwie opuszczonych *
i nie odrzuci ich modłów.

Należy to spisać dla przyszłych pokoleń, *
lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.
Bo spojrzał Pan z wysokości swego przybytku,
aby posłyszeć jęki uwięzionych, *
aby skazanych na śmierć uwolnić.

Synowie sług Twoich bezpiecznie mieszkać będą, *
a ich potomstwo będzie trwało w Twej obecności:
by imię Pana głoszono na Syjonie i Jego chwałę w Jeruzalem, *
kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa, by służyć Panu.

Chwała Boża objawi się na pewno z mocą, którą sobie trudno wyobrazić. Zapowiada to nie tylko ten psalm, ale wiele tekstów proroczych innych ksiąg Słowa Bożego. Jednak nawet to, co wydawałoby się w tych proroctwach konkretne, nie pozwala zamknąć Boga w ludzkich wyobrażeniach i kalkulacjach. Powszechna bojaźń Boża, cześć dla imienia Pańskiego, bezpieczeństwo wiernych jest zrozumiałe. Trwanie zaś w obecności Boga potomstwa sług Bożych kieruje już ku przestrzeni nieogarnionej. Trudno sobie wyobrazić całą rzeszę sług, którą, jak podaje Apokalipsa – trudno zliczyć, aby zmieściła się na dziedzińcach świątyni jerozolimskiej, choćby ustawiać je piętrowo. Jest to niewątpliwie chwała Boża pośrodku niebieskiego Jeruzalem, do którego będą mieli przystęp wszyscy zbawieni. Ciekawy wątek, który rozwiewa apokaliptyczne wątpliwości pojawia się w dalszej części, nieprzytaczanej w liturgii, ani w Wielkim Poście, ani w okresie zwykłym: Ty niegdyś założyłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk Twoich. Przeminą one, Ty zaś pozostaniesz. I całe one jak szata się zestarzeją: Ty zmieniasz je jak odzienie i ulegają zmianie, Ty zaś jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca. Synowie Twoich sług będą mogli osiąść na stałe i potomstwo ich będzie trwało wobec Ciebie. 

Spotkałem ostatnio parę badaczy Pisma, choć słysząc o ich tłumaczeniu zastanawiam się, czy można jeszcze pisać to słowo z dużej litery. Siali oni teorię niezachwiania ziemi, powołując się na słowa innego psalmu: Umocniłeś ziemię w jej podstawach: na wieki wieków się nie zachwieje, choć od kilkuset lat wiadomo, że ziemia cały czas się kręci. Pogodzenie trwałości wyroków Bożych o pięknie stworzenia i proroctw o nastaniu nowej ziemi można odnaleźć właśnie w dzisiejszym psalmie. Może ziemia w jakimś globalnym zasadniczym sensie będzie istnieć, jednak będzie zupełnie nowa, tak jakby zmienić szatę na nową i nadal być ubranym. Dlatego nie boję się miasta świętego, Jeruzalem, zstępującego z nieba od Boga, jak mówi Apokalipsa bo nowa ziemia w Bożej wszechmocy będzie mogła zmieścić niebo.

Ojcze, Ty jesteś nieogarniony, a Twoje wyroki niezbadane. Prowadź mnie Twoim drogami, abym mógł coraz bardziej zbliżać się do Ciebie. Nie chcę poznać Cię teraz zupełnie, bo wiem, że to niemożliwe. Chcę jednak każdego dnia być coraz bliżej Ciebie.